Oral history wint de laatste jaren sterk aan populariteit, binnen het academisch onderzoek en in het erfgoedveld. Toch is oral history anders dan in veel andere landen geen vast onderdeel van het methodenonderwijs aan Nederlandse geschiedenisopleidingen en lerarenopleidingen Geschiedenis. Dit is een gemiste kans, juist omdat oral history bij uitstek de methode is om verleden, heden en toekomst met elkaar te verbinden.
Voorjaar 2026 verscheen Oral History. Handboek voor onderzoek, onderwijs en erfgoed van Susan Hogervorst en Marloes Hülsken (Amsterdam University Press). De auteurs laten zien hoe critical oral history kan bijdragen aan het democratiseren en meer inclusief maken van geschiedenisonderwijs, doordat de methode bewust gemarginaliseerde stemmen kan versterken, en doordat in co-creatie nieuwe historische bronnen tot stand komen.
In deze sessie verkennen we samen met een aantal onderwijsexperts op het gebied van oral history de plek van oral history als methode en bron: in academisch, hoger- en voortgezet onderwijs en onderwijs aan promovendi. We gaan in op praktische aspecten en theoretische vraagstukken over gedeelde autoriteit, subjectiviteit en betrouwbaarheid en ethisch handelen. Hoe kan een leerlijn oral history op bacheloropleidingen eruitzien? Wat voor aanvullend onderwijs is er nodig voor research master studenten en promovendi? En hoe zorgen we ervoor dat mondelinge bronnen betekenisvol worden geïntegreerd in het voortgezet onderwijs?
De sessie wordt geleid door Susan Hogervorst (OU) en Marloes Hülsken (RU). Sprekers zijn behalve Marloes Hülsken en Susan Hogervorst, Norah Karrouche (VU), Dienke Hondius (VU), Karel van Nieuwenhuyse (KU Leuven).