In deze sessie gaan historici en familieonderzoekers in gesprek over best practices van en nieuwe ideeën voor uitwisseling. Vooral wanneer de te onderzoeken familiegeschiedenis een ‘pijnlijk verleden’ betreft, is het geen gemakkelijke opgave hier een weg in te vinden. Inhoudelijke uitdagingen zijn bijvoorbeeld historische context en een gebrek of juist overvloed aan vaak complex bronnenmateriaal. In de bronnen is de stem van de voorouder(s) zelf vaak niet aanwezig of sterk vervormd. Ook emotioneel kan een duik in een door geweld getekend familieverleden zwaar zijn.
Academische onderzoekers die dezelfde ‘pijnlijke verledens’ onderzoeken kunnen zich op diverse manieren inzetten om familieonderzoekers te faciliteren. Bijvoorbeeld door te ijveren voor betere toegankelijkheid van bronnenmateriaal (digitalisering), advies te geven over het interpreteren van bronnenmateriaal, of door bij te dragen aan herdenkingsactiviteiten. Andersom zijn voor wetenschappers de kennis en vragen die familieonderzoekers verzamelen van belang. Bij alle vormen van ‘pijnlijke verledens’ dienen wetenschappers zich bovendien bewust te zijn van de emotionele lading die familieonderzoek kan hebben.
Waar hebben familieonderzoekers behoefte aan? Welke overeenkomsten en verschillen zijn er tussen familieonderzoek en academisch historisch onderzoek? Wat kunnen (familie)onderzoekers van elkaar leren in gesprek over ‘pijnlijke verledens’? En hoe kunnen we de uitwisseling verder bevorderen?