Niets is meer zomaar wat het lijkt. Eeuwenoude handschriften, historische foto’s, bewegende archiefbeelden: alles kan door AI zijn gecreëerd of bewerkt. Voor onderzoekers en docenten wordt het steeds moeilijker om fake history te herkennen, maar zij hebben in ieder geval nog de historische kennis, die een gezond wantrouwen ten aanzien van bronnen kan voeden. Het gevaar is dat leerlingen en studenten het verschil tussen echt en nep al helemaal niet meer zien of – misschien nog wel erger – dat dat verschil hen niet zoveel kan schelen.
Generatieve AI dwingt ons om leerlingen en studenten bewust te maken van het belang van authenticiteit. Hoe leren we hen een kritische houding aan ten opzichte van historische bronnen in tijden van AI? In deze sessie komen twee geschiedenis(onderwijs)werelden bij elkaar. Wat kunnen docenten op middelbare scholen en universiteiten hierin van elkaar leren?
In deze sessie gaan twee geschiedenisdocenten uit het middelbaar onderwijs en twee docenten aan de opleiding Geschiedenis van de Universiteit van Amsterdam in gesprek met elkaar en met de zaal. Aan de hand van concrete casuïstiek wordt ook het publiek aan het werk en aan het denken gezet.