Dit panel verkent de manieren waarop digitalisering niet alleen de vorm van archieven structureel aan het veranderen is, maar ook het historisch onderzoek blijvend transformeert, en hoe de groeiende diversiteit van de samenleving daarin wordt vastgelegd, bevraagd en geïnterpreteerd. Hoe kan AI hierbij bijvoorbeeld een ondersteunende rol spelen in plaats van een ‘bias’ versterkende rol? Immers, hoe we nu het digitaal archief opslaan, ontsluiten en overbrengen bepaalt wat we over 30 à 40 jaar als historici kunnen zeggen over de cruciale ontwikkelingen van deze tijd. Bovendien bepaalt het ontsluiten van het hedendaagse archiefmateriaal vanuit welk perspectief (van welke groep is het meest bewaard?) we dat kunnen onderzoeken. Het panel richt zich hierbij zowel op archiefvormers als historici, waarbij onder andere de keuzes van de archiefvormer wat betreft bijvoorbeeld hotspots, metadata, bestandsformaten en de gebruikersinterface aan bod komen. Maar we richten ons in dit panel vooral op de gevolgen voor de historici van de toekomst zelf, werkzaam als docent op de middelbare school, de universiteit of daarbuiten, als het gaat om de vindbaarheid, toegankelijkheid, duurzaamheid en interpreteerbaarheid van digitale bronnen vanuit meerdere invalshoeken. Dat laatste gaat specifiek om het kunnen achterhalen van de relevante context voor verschillende groepen en de dwarsverbanden die kunnen worden gelegd: met wat voor digitale methode of bronkritische houding onderzoekt de historicus van de toekomst de bronnen zodat een zo compleet mogelijk en gelaagd historisch overzicht ontstaat.
NB: Onder diversiteit wordt hier niet alleen etniciteit verstaan, maar ook andere factoren van verschil zoals gender, praktisch/theoretisch opgeleid, jong/oud, LHBTI etc.